2007/Jan/19

ภาษาถิ่นอีสาน

แปลเป็นภาษากลาง

ส.

-

สะหวอย

อ่อนเพลีย, หมดแรง

สะเดิด

สะดุ้ง

สีแหล่

สีน้ำเงินอมม่วง

โสเหล่

วิพากษ์ วิจารณ์

ส่วง

สีข้าง

ส้นน่อง

ส้นเท้า

โสเหล่

วิพาก วิจารณ์

เสื่อหมากกะแล่ง

เสื้อคอกระเช้า

สำมะปิ

จิปาถะ

สำมะแจะ

สาระแน

สมา

ขอขมา

สะออน

ปลื้ม, น่าชมเชย

เสี่ยว

เพื่อน, มิตร

สีบัว

สีชมภู (ภาษาอีสานตอนบน)

ส่ง

กางเกง

สำมะปิ

จิปาถะ

สาด

เสื่อ

ส่ง

กางเกง

เส้า

หยุด, เลิก, ระงับ

สุกยู้

ผลักดัน

สุย

เฉียด

ห.

-

หนหวย

หงุดหงิด,รำคาญ

ห่อย

ห้อย,แขวน

หมากอึ

ฟักทอง

ห้าง

พัง,หย่าร้าง

ห้อน

ร้อน

ห้อยอ้อนต้อน

ห้อยระย้า

หุ่ง

สว่าง

ห่าว

อาการสดชื่น,ตื่นตัว

.

.

หน่าลา

อาการเสียหน้า

หินส้ม

สารส้ม

อ.

-

อีหล่า

คำเรียกเด็กผู้หญิง

อีเกิ้ง

ดวงจันทร์

อยากหัว

น่าขัน น่าหัวเราะ

อัง

คับแคบ

ออนซอน

น่าเอ็นดู

อัง

คับแคบ

อยู่ดี มีแฮง

สุขสบายดี สุขภาพแข็งแรง

เอือบ

หมัก

ฮ.

-

โฮมตุ้ม

ชุมนุม,รวมตัว

ฮัก

รัก

ฮำฮอน

อาลัยอาวรณ์

แฮง

แรง

ฮู้เมือ

รู้สึกตัว

เฮา

เรา

ฮ้าย

ดุ, ดุดัน, ต่อว่า ต่อขาน

เฮ็ดงาน

ทำงาน

แฮกหมาน

ประเดิม