2007/Jan/19

ภาษาถิ่นอีสาน

แปลเป็นภาษากลาง

.

-

ผักอีเลิศ

ใบชะพลู

ผู้จบ ผู้งาม

คนสวย สมบูรณ์แบบ

ผู้ข่า

ข้าพเจ้า

ผักอีตู

ใบโหระพา

.

-

พอกะเทิน

ไม่มากไม่น้อย ครึ่งๆกลางๆ

พยาธิ์ฮ้าย

โรคร้าย

พอกำกา

ไม่มากไม่น้อย,ครึ่งๆกลางๆ,50:50

พ่อฮัก แม่ฮัก

พ่อแม่บุญธรรม

พัดแต่ใด๋

เริ่มแรก,แต่ไหนแต่ไร

โพดเหลือ

เหลือเกิน

.

-

ฟ้าว

รีบเร่ง

.

-

มัก

รัก, ชอบ

หมากหุ่ง

มะละกอ

มุนอุ้ยปุ้ย

แหลกละเอียด

แมนบ่

ใช่ไหม?

มิดจีลี

เงียบสนิท

หมู่เฮา

กลุ่มเพื่อน

มิด

เงียบ

มีแฮง

สดชื่น,กระปรี้กระเปร่า

เมือย

เหนื่อย

มักย่อง

บ้ายอ

มัก

รัก, ชอบ

หมากมี่

ขนุน

หมากเขียบ

น้อยหน่า

แมนแท้

จริงแท้แน่นอน

บ่แมน

ไม่ใช่

มุน

แหลกเป็นผุยผง,ละเอียดยิบ

มืดตึ๊บ

มืดแปดด้าน นึกอะไรไม่ออก

มาเข่า

แช่ข้าวเหนียวเพื่อเตรียมนึ่ง

แมงงอด

แมลงป่อง

มูลมัง

มรดก

มะยิบ มะยอย

เล็กๆน้อยๆ นิดๆหน่อยๆ

เมือบ้าน

กลับบ้าน

.

-

ย่าน

กลัว

ยางกิ๊นกิน

อากัปกิริยาการเดินมุ่งตรงและเร่งด่วน

ยามสวย

ตอนสาย

ล.

-

ล่วง

ถือวิสาสะ

ลำลี่ ลำไล

เซ้าซี้ มากเรื่อง

เลาะบ้าน

ตะเวนตามหมู่บ้าน

ลูก กก

ลูกคนโต

เล่าแนเด้อ

ขอเรียนเชิญเพื่อร่วมงาน

ลอยน้ำ

ว่ายน้ำ

ลุนหมู่

ทีหลังเพื่อน

.

.

เหว้าพื้น

กล่าวถึง,พูดถึง
(เป็นการกล่าวนำของชาวอีสานตอนล่าง)

เหว้ามวนซวนหัว

พูดตลกขบขันน่าหัวเราะ

เหว้าดุ

พูดมาก

เหว้ามะลำมะลอย

พูดจาเชื่อถือไม่ได้