2007/Jan/18

(เรียงตามเสียงอักษร - ฮ )

วาน ใช้ในความหมาย ก้น หรือ ตูด แต่ถ้า "รูวาน" ก็หมายถึงทวารหนัก ( คำว่า วาน นี้เป็นคำ
ที่กร่อนมาจากคำว่า ทวาร
) ตัวอย่าง เข่น
"กางเกง วานแหก" ความหมายคือ กางเกงตูดขาด
" วาน กู เด้ " วลีนี้เป็นคำที่ไม่สุภาพใช้เฉพาะกับเพื่อนที่สนิทจริงๆ เท่านั้น ความหมาย
คือ การท้าทายว่า เรื่องแค่นั้น หรือ คำพูดอย่างนั้นไม่มีค่า ไม่มีความหมาย ( เทียบได้ก็แค่
ตูดของข้าเท่านั้น )

ใช้ในความหมายว่า ไกว " เวแปล " ก็คือ ไกวแปล

ไว้แช็กใช้ในความหมายว่า ไว้หางเปีย (เรียกเฉพาะผมเปียของคนจีนเท่านั้น ในสมัยก่อนคนจีนที่
เข้ามาอยู่ตามหัวเมืองปักษ์ใต้ จะมีผมเปียแบบแมนจู)

หวัน โดยทั่วไป หมายถึง ตะวัน หรือ ดวงอาทิตย์ แต่ถ้าเป็นคำว่า "หวันช่าย" จะหมายถึง เวลา
บ่าย ซึ่งจะใกล้เคียงกับภาษากรุงเทพฯ ที่ว่า "ตะวันชายบ่ายคล้อย" คำลักษณะนี้ หวัน
จะหมายถึงเวลา เช่น
"หวันปาใด" หมายถึง เวลาเท่าไหร่แล้ว
"คนไม่รู้จักหวัน" หมายถึง คนขวางโลก หรือ คนดื้อ ดันทุรัง

หวาง จะใช้แทนคำ " ระหว่าง" ของภาษาบางกอก เช่น "หวางนี้ บายดี หรือ?" หมายถึง
ระหว่างนี้ สบายดีหรือเปล่า(ภาษาสงขลาเขตนาทวี เทพา สะบ้าย้อยจะใช้คำว่า "แหละนี้ "
ในความหมายเดียวกัน )

หวิบ หมายถึง โกรธ

สกเส็ก (สำเนียงสงขลาออกเสียงเป็น ซ็อกเซ็ก) ใช้ในความหมายเรื่องไร้สาระ, เรื่องเล็กๆที่ไม่
น่านำมาพูด หรือนำมาปฏิบัติ ตัวอย่าง เช่น " เรื่องสกเส็กพรรค์นี้ คนเป็นถึงกำนันเขาไม่
ทำกัน
หรอก " บางครั้งจะใช้ในความหมายฝนที่ตกๆหยุดๆตกประปรายคือ "ฝนตกสกเส็ก"
ก็ได้

สาด ภาษาถิ่นใต้ใช้ในความหมาย เสื่อ ( ที่ใช้ปูรองนั่ง - นอน )


สายดม ภาษาถิ่นใต้ โดยเฉพาะในเขตคลองหอยโข่ง สงขลา จะหมายถึงแนวเขตบ้านหรือแนว
ที่ดินซึ่งมีต้นไม้หลายๆพันธุ์ขึ้นอยู่เป็นแนว(ผักเหนาะ จิ้ม น้ำชุบ ของคนใต้จึงมักจะเป็นผัก
ที่เก็บจากแนวสายดมข้างบ้าน นั้นเอง )

เสดสาใช้ในความหมายว่า ทุกข์ยาก ลำบาก เช่น "หว่างอิพ้นปีนั้นมาได้ มันเสดสา" หมายความ
ว่า "กว่าจะพ้นปีนั้นมาได้ มันลำบากมาก "

ไส่ โดยทั่วไปจะใช้ในความหมาย " ทำไม (คนคลองหอยโข่งสมัยก่อนจะใช้คำว่า ได่ )

หาจก , หยาจก การรับประทานอาหารในลักษณะที่มูมมาม ไม่สุภาพ (เหมือนกับเป็นยาจก )

หัวคล็อก, ยาร่วง ในภาษาสงขลา หมายถึง มะม่วงหิมพานต์

หัวโค่ตายาย ใช้ในความหมาย โคตรเหง้า บรรพบุรุษ

หัวฉอก หมายถึง ศีรษะเถิก

หีบ คำนี้ในภาษาไทยถิ่นใต้มี 2 ความหมาย คือ 1. หีบ (หีบใส่ผ้า ) 2. หีบ ในความหมาย
หนีบ บีบ หรือ การที่ถูกขนาบสองข้างจนกระดิกตัวไม่ได้ เช่น
" ตลาดผีหีบ " คำนี้เป็นชื่อของตลาดที่มีป่าช้าขนาบอยู่
2 ข้าง ที่นครศรีธรรมราช
" ควนหีบ "คำนี้เป็นชื่อช่องเขาที่มีควนขนาบอยู่
2 ข้างอยู่ระหว่าง อำเภอคลองหอยโข่ง
กับบ้านบาโรย อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา

หีด , แยด , แต็ด , เท่าตุ้งหีด , เท่าตุ้งแยด ทั้งหมดนี้ในภาษาสงขลา แปลว่า นิด ,นิดเดียว
หรือ มีปริมาณ หรือขนาดที่น้อยมาก

เห็ง หมายถึง ทับ หรือ กดอยู่ข้างบน เช่น
"ตาล่อเหมือนหมาครก เห็ง " หมายความว่า ตาถลนเหมือนหมาที่โดนครกทับ
กรุณาเปรียบเทียบกับคำว่า กดขี่ข่มเหง หรือ ข่มเหงรังแกในภาษากรุงเทพฯ

เหอ คำในภาษาถิ่นใต้ทั่วไป ใช้ต่อท้ายคำอื่นให้สละสลวยเปรียบได้กับคำ " จ๋า, เอย " ใน
ภาษากรุงเทพ เช่นพี่หลวงเหอ = พี่หลวงจ๋า ในเพลงเรือ หรือบทกลอน ถ้ามีคำ เหอ
เช่น ฝนตกเหอ ก็คือ ฝนตกเอย ในภาษากรุงเทพ เป็นต้น

หอน คำนี้ในภาษาสงขลา มี 2 ความหมายคือ 1. หอน ( หมาหอน ) 2. หอน ที่มาจาก ห่อน
ในภาษาเก่า คำนี้
ในภาษาสงขลา มีความหมายเช่นเดียวกับคำว่า เคย มักใช้ในประโยค
ปฏิเสธ โดยจะมีคำว่า ไม่ นำหน้าเสมอ ตัวอย่างเช่น
" ไม่หอนไป " ความหมายคือ ไม่เคยไป
" ไม่หอนรู้ " ความหมายคือ ไม่เคยรู้
" ไม่หอนเห็น " ความหมายคือ ไม่เคยเห็น
คำว่า หอน ในความหมายที่
2 นี้ เป็นคำที่บ่งบอกว่าผู้พูด คือ คนสงขลา หรือคนที่อยู่ใน
พื้นที่ใกล้เคียงกับสงขลา

อาน คำนี้หมายถึง เป็นหมัน มักใช้เรียกกับสัตว์ เช่น วัวตัวเมียที่ไม่มีลูก ก็เรียกว่า ฮัวอาน
( วัวในภาษากรุงเทพปัจจุบัน คือ งัว ในภาษาเก่าในสำเนียงถิ่นใต้จะใช้เสียง ฮ แทนเสียง
ง ดังนั้น ฮัวในสำเนียงใต้ ก็คือ วัว )

อิ คำนี้หมายถึง จะ , กำลังจะ (ทางปัตตานี จะใช้ว่า จิ)

อุก คือ ปล้น ( เปรียบเทียบกับวลีในภาษากรุงเทพฯ คือ อุกชิงวิ่งราว )

อุง (ออกเสียงเป็น อุ๋ง ) คำนี้หมายถึง ตัวชันนะรง แมลงจำพวกผึ้งตัวเล็กๆ ไม่มีเหล็กไนมัก
อาศัยทำรังในโพรงไม้ และมีน้ำหวานเช่นเดียวกับผึ้ง

เอิด ใช้ในความหมาย เกเร เหลิง คิดว่าตัวเองแน่ ตัวเองเก่ง จึงมองข้ามคนอื่น

เอือน ใช้ในความหมาย เอียน อาการที่เหม็นเบื่อ (กินอาหารไม่ได้)

อำอุย คำนี้มีความหมายว่า ลางเลือน มองเห็นไม่ชัด มักใช้กับแสงจันทร์ที่ขมุกขมัว มองไม่
ค่อยชัดเจน เช่น "กะเบอะเดือนมันอำอุย เลยเห็นหน้าไม่ชัด " = ก็เพราะว่า แสงจันทร์
มันขมุกขมัว
เลยเห็นหน้าไม่ชัด

ไอไหร, ไหร = อะไร ในภาษากรุงเทพ

ฮะ ใช้ในความหมายว่า ถ่างออก หรือ ฉีกออก หรือ แหกออก เช่น " นั่งฮะขา " ก็จะหมายถึง
นั่งถ่างขา

ฮาย ในภาษาสงขลาแปลว่า ครึ่งวันวันหนึ่งจึงมี มี 2 ฮาย คือ"ฮายเช้ากับ ฮายเย็น" (เทียบได้
กับคำว่า "งาย" ในภาษากรุงเทพ )

ฮวน หมายถึง รวน หรือ กวน เช่น " อย่ามาฮวน " ก็หมายถึง อย่ามากวน อย่ามายุ่ง

ฮัว หมายถึง งัว ในภาษาเก่า หรือ วัว ในภาษากรุงเทพฯปัจจุบัน